Bedende Kalmak Ne Demek?

Bedenini Düzeltmeye Çalışmadan Dinlemek

Son yıllarda “bedende kalmak”, “bedeni fark etmek”, “bedeni dinlemek”, “anda olmak” gibi kavramları giderek daha sık duyuyoruz.

Peki gerçekten ne demek bunlar?

Bedende kalmak, özel bir pozisyona geçmek, derin nefes almak ya da bedenimizi hemen sakinleştirmeye çalışmak değildir.

Aslında çok daha basit bir şeydir:

Dikkatimizi bir süreliğine bedenimizde olup bitene, onu değiştirmeye çalışmadan yöneltmek.

Örneğin:

• “Göğsümde hafif bir sıkışıklık var.”
• “Omuzlarım gergin.”
• “Karnımda bir hareket hissediyorum.”
• “Ellerim sıcak.”
• “Şu anda nefesim hızlı.”

Hepsi bu.

Bedenimizi analiz etmek, neden böyle olduğunu bulmak veya hemen değiştirmek zorunda değiliz.

Peki bunun sinir sistemiyle ne ilgisi var?

Beden duyumlarını fark etmek, interosepsiyon olarak adlandırılan bedenin iç durumunu algılama kapasitesiyle ilişkilidir. Beyin; kalp atımı, nefes, kas gerginliği, sıcaklık ve diğer bedensel sinyallerden sürekli bilgi toplar.

Dikkatimizi bu sinyallere yargılamadan ve merakla yöneltmek, beden ile beyin arasındaki bu iletişimi daha belirgin hale getirebilir.

Özellikle yavaşlamak, duyumu fark etmek ve ona karşı savaşmamak bazı kişilerde uyarılmanın azalmasına ve daha dengeli bir duruma geçmeye yardımcı olabilir.

Buradaki önemli kelime:

Eforsuzca.

• “Bedenimi sakinleştirmeliyim.”
• “Kalbim neden böyle atıyor?”
• “Bu his hemen geçmeli.”

yerine:

“Şu anda bedenimde ne oluyor?”

diye merak etmek.

Peki neden değiştirmeye çalışmayalım?

Çünkü bedenimizde hissettiğimiz her şeyin ortadan kaldırılması gereken bir sorun olması gerekmiyor.

Sinir sistemimiz sürekli bir şey yapmaya çalışıyor: bizi bulunduğumuz koşullara uyarlamak ve güvenliğimizi korumak.

Bir tehlike algıladığında bizi harekete geçirebilir.
Kalp atışımızı hızlandırabilir.
Kaslarımızı harekete hazırlayabilir.
Dikkatimizi çevredeki olası tehditlere yöneltebilir.

Bazen de enerjimizi azaltarak geri çekilmemize, dinlenmemize veya yükü azaltmamıza yardımcı olabilir.

Yani bedenimizdeki bir duyum her zaman:

“Bir şey yanlış.”

anlamına gelmez.

Bazen:

“Bedenim şu anda bir şeye uyum sağlamaya çalışıyor.”

anlamına gelir.

Bu nedenle bedenimizde bir sıkışma, titreme, sıcaklık, huzursuzluk veya ağırlık fark ettiğimizde ilk refleksimiz onu hemen değiştirmek olmak zorunda değildir.

Onun yerine merak edebiliriz:

“Bedenim şu anda ne yapmaya çalışıyor olabilir?”

İşte burada “bedende kalmak” başlar.

Bedende kalmak, duyumu büyütmek veya ona takılıp kalmak değildir.

Duyumu fark etmek, ona alan açmak ve onu hemen değiştirmek zorunda olmadığımızı hatırlamaktır.

Örneğin kalbinizin hızlı attığını fark ettiğinizde:

“Kalbim neden böyle? Hemen sakinleşmeliyim.”

demek yerine,

“Kalbim hızlı atıyor. Bedenim şu anda harekete hazırlanıyor olabilir. Bunu fark edebiliyorum.”

diyebilirsiniz.

Bu yaklaşım, bedensel deneyime karşı mücadeleyi azaltabilir.

Beden duyumlarını fark etmek aynı zamanda interosepsiyon, yani bedenin iç durumundan gelen sinyalleri algılama kapasitesiyle ilişkilidir. Bu sinyalleri merakla fark etmek, beden ve beyin arasındaki iletişimi daha bilinçli hale getirebilir.

Özet: Sinir sistemimizi her hissettiğimizde düzeltmek zorunda değiliz.

Bazen onun ne anlatmaya çalıştığını fark etmek yeterlidir.

Dur.
Fark et.
Merak et.
Dinle.
Hemen değiştirmek zorunda değilsin.

Çünkü bedenin sana karşı çalışmıyor.

Bedenin, elindeki bilgilerle seni desteklemeye çalışıyor.